Rox wordt al enige tijd getipt als dé popsoulbelofte van 2010. Kenners zien in haar zelfs een nieuwe Lauryn Hill of Amy Winehouse. Een eerste hit heeft ze ook al te pakken: het lekker zomerse My Baby Left Me. Logisch dus dat verwachtingsvol is uitgekeken naar Memoirs, het debuutalbum van deze Londense. Daarop stelt de 21-jarige Rox, dochter van Jamaicaans-Iraanse ouders, ons niet teleur. De twaalf tracks vormen een gevarieerd geheel van soul, pop en r&b. Soms grenzend aan rootsreggae en voorzien van een dubby onderlaag. Rox’ fraaie stemgeluid, diep, warm en een klein beetje hees, vormt zich ondertussen moeiteloos naar alle stijlen en sferen (grotendeels mooie liefdesliedjes zonder sentimenteel te worden). Zoals direct al te horen is op openingstrack No Going Back, over een relatie die stukloopt. Maar ook Page Unfolds, Forever Always Wishing en de feelgood-raggae van Holdsteady getuigen van niveau. En een eigen kijk op het genre. Rox vergelijken met andere eigentijdse nu-soulzangeressen geeft daarom geen pas. Deze fris ogende zangeres drukt haar eigen stempel en wordt nergens voorspelbaar. Het geheel is bovendien smaakvol geproduceerd door Commissioner Gordon (oa bekend van Lauryn Hill), waardoor nieuwe hitsingles in het verschiet liggen.