Twee jaar geleden kreeg Isobel Campbell het idee om Mark Lanegan te vragen voor Ballad Of The Broken Seas. Hiermee stapten ze in de traditie van Lee Hazlewood met Nancy Sinatra en Serge Gainsbourg met Brigitte Bardot of Jane Birkin. De combinatie van haar vederlichte engelenstem en zijn donkerbruine drankstem werkte wonderlijk wel en de plaat vol ‘murderballads’ werd een succes. Een vervolg kon haast niet uitblijven. Sunday At Devil Dirt is ook weer volledig geschreven door Isobel Campbell en tevens heeft zij het overgrote deel van de productie verzorgd. De sfeer is nog duisterder dan op Ballad Of The Broken Seas. Misschien komt dit doordat vooral Mark Lanegan zingt. Zo horen we in de eerste drie nummers Isobel slechts sporadisch als tweede stem. Als zij dan op de voorgrond treedt, zoals in Who Built The Road, voelt het alsof de schaduwen optrekken en er wat licht door de ramen komt. Echt hitsig wordt het in Come On Over (Turn Me On) waarbij ze de volledige tekst tegen elkaar op zingen. Het instrumentarium is tot een minimum beperkt, waardoor de plaat pas na meerdere luisterbeurten haar schoonheid prijsgeeft. Het enige muzikale uitstapje zit in Back Burner, waar een jazzorkestje de sfeer volledig omkeert. The Beauty & The Beast hebben van Sunday At Devil Dirt een meesterlijk vervolg gemaakt.