Toeval bestaat niet maar de curieuze wijze waarop Van Ekeren deze twee grote geesten (soms) laat versmelten met behulp van eigen vocalen en pianoklanken doet dit gezegde wel mooi ten derde male wankelen. Helemaal als je beseft dat tussen het sterfjaar van wonderjongen Johann Sebastian Bach (1685-1750) en het geboortejaar van de man van velerlei vaardigheden Charles Bukowski (1920-1994) een dikke anderhalve eeuw ligt waarbij als enig aanknopingspunt aangemerkt kan worden dat laatstgenoemde zijn bezigheden wel liet begeleiden door eerstgenoemde en dus ook zijn invloed zou hebben kunnen doen gelden en als dat zo is dan vooral in het ritme, zeker als je Bach met zachte hand richting jazz duwt. Bukowski heeft van nature al een soort connectie met The Beat Generation en met Van Ekeren’s interventie van bluesy vocalen en bijbehorend pianospel wordt de kloof tussen pop en klassiek vernuftig gedicht op zeldzame maar tréffende wijze.