Het in 1968 uitgegeven Electric Ladyland wordt gezien als magnum opus van Hendrix. Het zou tevens de laatste plaat zijn waar hij zelf inspraak had over het creatieve proces. Dat hij nog lang niet klaar was met zijn carrière blijkt uit het resultaat. Een fantastische dubbelaar die echter niet zonder slag of stoot tot stand kwam. Ontdekker Chas Chandler gooide de handdoek in de ring, Noel Redding ging al dan niet vrijwillig weg, gerommel in de studio en meer van dat soort problemen sierden de opnames. Toch is Electric Ladyland nog steeds een monument in de muziek. De vier kanten vinyl, nu een cd, zijn gevarieerd, prachtig geproduceerd en vernieuwend. Allerlei gasten mochten meedoen in de sessies. Zo vinden we half Traffic terug waaronder Dave Mason en Steve Winwood maar ook Mike Finnigan, Jack Cassidy, Al Kooper en toekomstig Band Of Gypsy-drummer Buddy Miles. De plaat is opnieuw verkrijgbaar met een korte documentaire-dvd over het ontstaan maar dit is niet de volledige Classic Album-versie. Er komt op de cd de meest fantastische muziek voorbij: Crosstown Traffic, Voodoo Chile en Voodoo Child (Slight Return) zijn slechts drie meesterwerkjes. Misschien is de dromerige suite van Rainy Day…, 1983… en Moon Turn The Tides… wel het absolute hoogtepunt aangezien hier de studio als volwaardig instrument gebruikt wordt. Moeilijk te beschrijven maar een ervaring om te beluisteren!