Wat is er met de Young Republic gebeurd, is mijn eerste reactie als ik Balletesque beluister. De band debuteerde met het erg fijne 12 Tales from Winter City. Hierop was vooral prachtig gearrangeerde pop te horen. Dat album was pure’ chamber pop’, zoals ze dat in de USA noemen. De band is sinds het debuut duidelijk gegroeid, volwassener geworden. Zo is de opvolger Balletesque steviger, agressiever bijna. Heel, heel voorzichtig schuift de band op in de richting van de Two Gallants of zelfs Frank Black. Hiermee raken de elementen die 12 Tales from Winter City zo charmant maakten, zoals de onschuld en het onbevangene, iets op de achtergrond. Dat is even wennen, maar het lukt The Young Republic om met sterke en rijkgeschakeerde nummers de luisteraar voor zich te winnen.