Eindelijk is het dan zover, het langverwachte debuutalbum van singer-songwriter Leine is af. Jarenlang heeft ze thuis gesleuteld aan haar intieme liedjes vol kleine waarheden. Helemaal onbekend is dit 33-jarige natuurtalent niet. Zo won ze maar liefst twee keer De Grote Prijs van Nederland (in 1997 met het duo Kirke en vorig jaar solo) en was er al de e.p. Songs At The Dinner Table, die alleen maar lovende recensies kreeg. Van thuis uit werd jazz en bossanova met de paplepel ingegeven, een invloed die nog altijd duidelijk aanwezig is. Haar warme stem krijgt zo´n beetje elke zaal muisstil, haar liedjes zijn verfrissend en eigenzinnig, onder meer door prachtige spaarzame begeleiding met aparte geluidseffecten. Beste voorbeeld hiervan is het nummer Shy, inclusief mooi gitaarspel van Anton Goudsmit (New Cool Collective). The Vow is een ontboezeming over het niet naar bruiloften gaan door deze Amsterdamse. Mooi is de subtiele humor die zit verweven in haar persoonlijke teksten, die je ook telkens weten te raken (I Do I Do). Zelf omschreef Leine haar onverwachte succes alsof ze in Amelie-achtige film zit. Er gebeuren magische dingen. Met deze wonderschone plaat zal de film nog lang niet afgelopen zijn.