NOTHING'S GONNA CHANGE..

Geheel in het straatje van zijn vorige drie albums, levert Justin Townes Earle weer een kort maar prikkelend plaatje af. Muzikaal breekt hij echter een beetje met zijn voorgangers, want zoals hij zelf al aangeeft zocht hij het dit keer meer in de Memphis Soul hoek. Het songschrijven met de paplepel ingegoten, presteert hij het keer op keer een tiental fraaie liedjes te schrijven met een duidelijke kop en staart. Toch gaat het bijna ogenschijnlijk gemak waarmee hij ze lijkt te schrijven niet vervelen en pakt het dan ook slim aan zijn albums kort te houden, zodat je na het luisteren het schijfje graag weer aanzet. Ook Nothing's Gonna Change, in vier dagen live opgenomen, is hiervan een duidelijk voorbeeld. Het album klinkt naturel en warm qua productie en het dromerige karakter van de liedjes past prima bij een lui uurtje in de zon. Behalve orgeltjes, piano's, lapsteel en stemmig gitaarwerk, zijn de blazers echt een rake toevoeging. Van niks teveel of te weinig, maar luchtig met inhoud. Down On The Lower East Side en de subtiele opener Am I That Lonely Tonight? zijn enkel typerend voor dit zinstrelende meesterwerkje.