MESABI

Volkskrant recensie (*****)

Dankzij zijn verhuizing naar de Texaanse stad El Paso, dik tien jaar geleden, is het muzikale blikveld van Tom Russell flink verruimd. Nu was de Amerikaanse troubadour al van vele markten thuis, laten we zeggen van Dylan tot Cash en Williams, maar op de plaat Mesabi - zijn 26ste! - is de muzikale rijkdom nauwelijks te bevatten. Russell speelt soepel met uit Mexico overgewaaide trompetwolken, met mariachi en texmex, en plaatst al dit moois kinderlijk eenvoudig naast honky-tonk-piano en ukelele, naast country en soul.

Van vaste waarde is de bronzen stem van Russell. Daarbij raken Russells verhalen je diep, want ieder liedje is bij hem een scenario. Of hij nu zingt over 'de eenzame dood van Ukelele Ike', of over de introductie in Mexico van de Baskische sport Jai Alai, hij draait in 5 minuten een film voor je af. Hoogtepunt in ambachtelijke songwriting is het epische lied Farewell Never Never Land, over het tragische lot van de Peter Pan-acteur en kindster Bobby Driscoll. Russell laat de in bitterheid gestorven Driscoll wegdrijven op de klingelende klokjes van Tinkerbell. Of het allemaal niets is.

PlatoMania recensie:

Op zijn nieuwste album doet Tom Russell wat hij het beste kan: verhalen vertellen. Dit keer vooral over zijn helden, met name uit de muziek en film industrie. Het openings- en titel nummer handelt over zijn grote voorbeeld Bob Dylan, maar ook Elizabeth Taylor en James Dean komen langs. Een apart plekje is er voor de vergeten helden. Cliff Edwards, die de stem van Walt Disney’s Jiminy Cricket was, en Bobbie Driscoll, de stem van Peter Pan, die echter later in de drank en drugs weggleed. Het is echter niet louter mooie nostalgie, want het is ook Russell niet ontgaan dat zijn geliefde stad Juarez inmiddels Murder Capital van de wereld is getuige de tekst van Goodnight Juarez. De muzikale inbreng van Calexico, en dan vooral van trompettist Jacob Valenzuela, en Augie Meyers onderstreept de Tex-Mex sound die overal door de nummers heen klinkt. In de bonus nog een duet met Lucinda Williams in Dylan’s A Hard Rain’s A-Gonna Fall. Een eerlijke en muzikaal geslaagde geschiedschrijving van plaatsen en helden, door één van Americana’s beste observators.