UNTIL GRASS

Wie de afgelopen jaren wel eens is gaan kijken bij optredens van Klerkx of Paulusma, kwam daar ongetwijfeld ook gitarist Theo Sieben tegen, die tegelijkertijd gestaag werkte aan Until Grass. Dit sfeervolle album is diep geworteld in de roots muziek van de Appalachias, getuige ook een fraaie bewerking van Doc Watson’s Coalminer’s Blues. Ondersteunt door fiddle, een enkele blazer, maar vooral veel fraai slide en andersoortig traditioneel snaren werk. In een nummer als Gloria worden ook de technieken van de studio optimaal gebruikt, maar de algehele teneur is vooral die van de naturel aanpak. Door het breekbare, hoge stemgeluid ligt de link met het country-getinte werk van Neil Young voor de hand, maar het materiaal ligt eerder in de buurt bij het onderschatte jaren zeventig werk van John Sebastian. Een mooie stap naar de voorgrond.