STR.QUARTETS 12, 14, 13, 15, 16

Beethoven schreef de late vioolkwartetten in dezelfde periode als de Missa Solemnis en de Negende symfonie. De doofheid werd een verschrikking en het karakter van Beethoven verdween in zichzelf. Vanaf 1816, Beethoven was toen 46, werd de wereld van Beethoven geluidloos. Een componist in een wereld van stilte. De natuur die eens inspiratie was, verging tot een stom decor. De Geest moet plots geluid bedenken en beschrijven. Beethoven deed dat met de ‘’late’’ vioolkwartetten. Koraal, fuga en canon worden gecombineerd met de stilte van de geest. Het allegro van het vioolkwartet opus 132 bijvoorbeeld, toont het begrip van het Tokyo String Quartet. Zeer ambachtelijk en beschaafd geven de vier violen elkaar de hand, leidend tot eenvoudige en intelligente perfectie. Ook het Adagio van deze opus is geduldig en het kwartet verstaat het! In deze kwartetten komt nogmaals de geest van Beethoven terug, in de muzikale techniek die we gaandeweg zijn oeuvre vinden, zoals de Missa Solemnis. Het Tokyo String Quartet doet dat, spelend op het zogenaamde Paganine kwartet, gemaakt door Stradivarius, met ervaring!