PRAISE & BLAME

Voor de zekerheid liepen wij nooit echt te koop met onze waardering voor Tom Jones, maar sinds pakweg Kiss (met de Art Of Noise, dus artistiek verantwoord én grappig) zijn wij de schaamte voorbij. De plaat met Jools Holland blijft een tijdloze favoriet hier ten burele maar we vermoeden dat Praise & Blame Jones’ pièce de résistance zal worden. Waar Jones zelf een vergelijking met de American Recordings maakte (de dood is opvallend aanwezig) en iemand uit de staf van nota bene Island Praise & Blame een zieke grap noemde (tot grote ergernis van Jones) horen wij vooral iemand die zijn draai heeft gevonden in de blues en gospel. Samen met topproducer Ethan Johns zocht Jones hem op het lijf geschreven nummers uit van Dylan, Jesse Mae Hemphill, Susan M. Werner, John Lee Hooker, Bernhard Besman en Billy Joe Shaver. Het geheel doet wat denken aan Solomon Burke’s comebackplaat Don’t Give Up On Me, met dien verstande dat Jones nooit echt weg is geweest. Hoe dan ook staat deze andere The Voice met Praise & Blame voor altijd in het collectieve geheugen gegrift. Zou Rick Rubin al plannen hebben?