UP IN THE AIR

Ryan Bingham (George Clooney) heeft een niet al te gemakkelijk beroep. Zijn taak is het om mensen te ontslaan. Dat hij hiervoor door heel Amerika moet vliegen en van zakenhotel naar zakenhotel moet pendelen, is wat zijn naargeestige leven genietbaar maakt. Bingham is een man die niet geloofd in de ballast van intermenselijke relaties en manier waarop deze een blok aan het been van de ambitieuze man vormen. Geen relatie, maar het behalen van 10 miljoen frequent flyer miles, is het ideale doel voor de ietwat narcistische Ryan Bingham. Met deze zeer charmante premisse begint Jason Reitman (Juno; Thank You For Smoking) zijn relaas over de onmogelijkheid van menselijk contact in de hedendaagse wereld. Reitman laat Bingham, in een verleidelijke openingsmontage, zien als de koning en keizer van de efficiëntie: met zijn rolkoffer, comfortabele instapschoenen en elk denkbare leden- en elitepas. Maar het is een bubbel waar wij als kijker sneller doorheen prikken dan Bingham zelf; eenzaamheid ligt op de loer. Tot daar een gehaaide zakenvrouw (Vera Farmiga) met dezelfde gevoelens op zijn pad komt. Tot zover lukt het Reitman een sterke post- Garden State (vriendelijk gebrachte melancholie onderstreept door Eliot Smith liedjes) film neer te zetten, maar op het moment dat hij Binghams familie er bij gaat halen, in de vorm van het naderende huwelijk van zijn zus (denk: About Smith), begint de film stukje bij beetje zijn kracht te verliezen en verliest Reitman de teugels aan ietwat platte Amerikaanse sentimentaliteit. Het jammerlijke is dat Reitman plots een (moralistische) boodschap zijn film in wil duwen. Dit maakt Up In The Air echter zeker niet minder genietbaar en het is een bewijs van het talent van de nog jonge Jason Reitman. Tip!