TANGO 3.0

Met het uitkomen van The Moonshine Sessions van Gotan-voorman Phillipe Cohen Solal en onlangs nog El Gaucho van de overige twee leden, zou het kunnen lijken dat het Gotan Project het na twee albums voor gezien houdt. Maar gelukkig, niets is minder waar. De twee zij-projecten lijken slechts een flinke injectie te hebben gegeven aan de creatieve vooruitgang van de drie heren, die de meer jazzy inslag van hun vorige album hebben ingeruild voor een meer rootsy benadering, zoals meteen duidelijk wordt in de blues-achtige opener Tango Square. Meer dan ooit klinkt de donkere kant van de tango door, ongetwijfeld geïnspireerd door het fenomeen Melingo, die niet alleen met hen samenwerkte in het El Gaucho project, maar wiens album Maldito Tango qua sfeer goed te vergelijken is met deze plaat. Opvallend veel blazers en uiteraard een hoofdrol voor de bandoneon, terwijl de vocalen vaak uit een oude radio lijken te komen, wat het achterbuurtgevoel alleen maar versterkt. Steeds minder leunen de heren op elektronica en voorgeprogrammeerde beats, hoewel de reggae en ska invloeden die zeker op hun debuut de boventoon voerden er nog steeds wel zijn,maar, in bijvoorbeeld het fraaie Desilusion, vooral live worden gespeeld. Duister, gevaarlijk en ongemeen sensueel, de tango 3.0 is een verbluffende upgrade van een ijzersterk genre.