LONDON RIVER

Regie: Rachid Bouchareb
Op 7 juli 2005 bliezen in Londen moslims in naam van hun geloof drie metro’s en een bus op. Dat waar gebeurde drama is het startpunt van deze film. Mevrouw Sommers woont op Guernsey, krijgt haar in de Britse hoofdstad wonende dochter niet te pakken en rept zich ongerust derwaarts, waar ze hevig schrikt van het grote aantal buitenlanders. Daaronder Malinees Ousmane, die op zoek is naar zijn zoon. Langzaam maar zeker ontstaat tijdens een allengs wanhopiger zoektocht een zekere band tussen de twee. Een prachtig menselijk en zeer aangrijpend verhaal, als je tenminste tegen de boodschap van Bouchareb kunt, want die ligt er zo duimendik bovenop dat er in de gehele wereld niet genoeg duimen zijn om de dikte aan te duiden, en komt er kort en goed op neer dat we onze vooroordelen moeten wegdoen, omdat de wereld alleen maar vol zit met ontzettend, maar dan ook ontzettend aardige, vriendelijke, sympathieke, lieve, behulpzame, beminnelijke, charmante, fijne, plezante, jofele, warme mensen die altijd belangeloos voor een ander klaarstaan, zodat je bijna gaat denken dat die aanslagen door Marsmannetjes moeten zijn gepleegd.