BROKEN

Wie deze Mania doorbladert om op de valreep nog even een lekker zomers plaatje uit te zoeken mag gelijk door naar de volgende recensie. Hier vallen geen vrolijke melodietjes, opbeurende refreintjes of gezellige meezingers te halen. Donker, dreigend en zwaarmoedig zijn de nummers van de Soulsavers en dat is ook niet zo gek, want net als op het album dat voor Broken verscheen worden ook dit keer de meeste vocale taken uitgevoerd door de stem van de zwartgalligheid zelve, Mark Lanegan. Muzikaal doet de band soms denken aan een met soulmuzikanten en rockers aangevulde versie van Portishead, waarbij de balans ergens ligt in een loom rockende waas van bluesy gitaren en zompige elektronica. Toch wil er wel eens wat licht door de zware, stoffige gordijnen dringen. In Death Bells zit bijvoorbeeld een wel erg onweerstaanbaar rockende drive en ook Mike Pattons stemeffecten geven een nummer als Unbalanced Pieces een minder gewichtige dimensie. Maar het gaat vooral om de momenten waarop de langzaam kabbelende piano, traag rollende bassen en Lanegans door merg en been zagende bromstem bijna als één geheel liggen. De Soulsavers weten feilloos met die sfeer te spelen door met zwierige strijkers en onverwachte koortjes verwarrende contrasten te scheppen en dat is even verleidelijk als indrukwekkend.