ACOUSTIC

Bijna dertig jaar na het in 1976 verschenen Whistling Down The Wire krijgt de samenwerking tussen David Crosby en Graham Nash eindelijk weer een vervolg op plaat. Uit de supergroep CSN (& Y) waren juist zij het die in de zeventiger jaren het meeste succes hadden, maar leken ze haast door de geschiedenis te zijn ingehaald. Immers, Steven Stills is al geruime tijd min of meer in de VUT of kampt met diverse verslavingen en Neil Young heeft de terechte status Godfather van de nieuwe generatie gekregen. Crosby & Nash werden intussen afgeschilderd als proto hippies van een vervlogen generatie. Crosby heeft in de afgelopen jaren behoorlijk succes gehad met CPR (vooral bekend dankzij de ontdekking van zijn zoon James Raymond die ook nog eens heel aardig keyboards speelt en zingt) maar haalde de laatste jaren vooral het nieuws bij de politieberichten. Voor deze nieuwe plaat hebben Crosby & Nash gebruik gemaakt van Russ Kunkel en Leland Sklar die ook op hun platen uit de seventies te horen zijn en zijn James Raymond en gitarist Jeff Pevar uit de CPR band van de partij. Het titelloze album is een uiterst sterk vervolg op de verzorgde sound die het oudere werk zo kenmerkt en staat boordevol akoestische folk en melodieuze pop en rock. Vocaal staan de heren nog even sterk als vroegen en wat mij het meest opvalt, is de kwaliteit van het songmateriaal. Natuurlijk zijn de meeste nummers terug te voeren op eerder werk, maar het niveau ligt over beide schijven erg hoog. Met deze nieuwe plaat doen ze in ieder geval alle pogingen CSN & Y opnieuw leven in te blazen verbleken en dat moet menig fan deugd doen.